BURNOUT COACH

Voorbeeld: identificatie met gedachten

Een veelbesproken thema waar miljarden euro's in omgaat: nicotineverslaving. Dit thema is een perfect voorbeeld van de invloed van identificatie met je verstand. Je beseft niet langer dat je veel meer bent dan dat wat je denkt, dat wat je aan gedachten produceert. Je gelooft werkelijk te zijn wie je denkt dat je bent.

Mensen die verslaafd zijn aan nicotine geloven wat ze denken en wel zo erg dat ze er bereid toe zijn om gezondheidsrisico's te lopen, veel geld uit te geven en bovendien te stinken. Een verslaafde roker beseft niet dat hij méér is dan zijn gedachten over de behoefte aan een peuk. Wanneer hij stopt, gelooft hij zijn gedachten die hem 'vertellen' dat hij behoefte heeft aan een sigaret, dat het zwaar is om niet te roken, dat het roken hem helpt om beter te concentreren, om spanning te overwinnen. Nou ja, als je een paar keer geprobeerd of overwogen hebt te stoppen, dan ken je zelf wel 100 varianten op dit soort gedachten, die je uiteindelijk weer aan het roken krijgen.

Mensen voelen de druk van het niet meer roken (!)....sta daar even bij stil.
Feitelijk (dat betekent de situatie zoals 'ie op een bepaald moment is) is iemand die stopt, op dat moment geen roker meer: dat is een feit. Sta daar ook even bij stil: je bent dus een niet-roker...klaar, punt uit!

Vervolgens gaat het verstand aan het werk: het produceert in no time allemaal gedachten die druk opleveren op het geen roker zijn. De reden dat verreweg de meeste mensen dan toch weer gaan roken, is dat ze geloven dat zij die gedachten zijn. Ze zijn ervan overtuigd (omdat ze niet stilstaan bij het tegendeel) dat wat door hun verstand/hersenen aan gedachten geproduceerd wordt, waarheid is. Ze denken dat die gedachten iets over hen zegt, omdat ze geloven dat er geen verschil is tussen 'ik' en mijn zelf. "Ik zie mezelf als roker".... maar ben jij nu 'ik' of ben je 'zelf' en wie van die twee heeft het over roken, denkt dat hij de roker is, wie maakt wat wijs? De identificatie met gedachten is bij iemand die gestopt is met roken en weer begint zo sterk dat die het wint van de realiteit (!) van een niet-roker zijn (...).

Afstand nemen van je gedachten, je niet langer identificeren met je gedachten is het wat nodig is om een niet-roker te blijven.

Het enige verschil tussen een niet-roker mét een rookverleden en een niet-roker zónder een rookverleden, is dat laatstgenoemde geen gedachten heeft over een 'rokende ik' waarmee hij zich kan identificeren, die hij kan gaan geloven.

Als je dit inzicht met al zijn consequenties volledig begrijpt en op je in laat werken, is stoppen met roken een niet noemenswaardig gebeuren: iets om stil van te worden en over te zijn.
Of leuker: je kunt oprecht hard lachen om je eigen gedachten, om de wanhoopspogingen van je verstand om je weer aan het roken te krijgen, om jezelf weer te identificeren met je gedachten. Wees eens bewust van wat je verstand allemaal aan gedachten produceert om je zover te krijgen. Wees je ervan bewust, lach erom, maar stop te geloven dat die gedachten ook maar iets over jouw zijn zeggen...ze zijn uitlatingen van een beeld dat je ooit van jezelf gecreëerd hebt. Een beeld waarvan jij dacht dat je het ook echt was, terwijl het niet meer was/is dan een setje onnozele, betekenisloze gedachten.

Meer over roken: klik hier.
Of ga terug naar de druppel met korte teksten.